Fatimah (AS): Usharti wa Imani na Uongozi

Kitabu takatifu cha Qur’ani, sura ya Al-Baqarah, ayati 136 inawaeleza Waislamu kusema:

«قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا…»
“Mwambieni: ‘Tumiamini kwa Mwenyezi Mungu na nini yote ambayo imetupishwa…’”

Katika tafsiri ya sehemu hii ya ayati, Imam Muhammad al-Baqir (AS) alisema:
«إِنَّمَا عَنَی بِذَلِکَ عَلِیّاً وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ وَ جَرَتْ بَعْدَهُمْ فِی الْأَئِمّةَ»
“Kwa hakika maana yake ni Ali (AS), Fatimah (AS), Al-Hasan (AS), Al-Husayn (AS), na kisha ilienenda kwa ma-Imamu wengine baada yao.”
(Tafsir Ahl al-Bayt, juzuu 1, uk. 688)

Maana yake ni kwamba yote ambayo Mwenyezi Mungu ameamuru kuhusu hawa Watakatifu (AS)—kuyasikiliza na kuyalipa heshima kwa wilayat yao—ni sehemu ya imani. Na hawa Watakatifu ndio sharti la kumaliza imani na uongozi. Kwa maana wao ndio Njia ya Uongozi, na kuingilia kwa wao ndio chanzo cha udhaifu.

Kama ilivyoamriwa katika ayati inayofuata:
«فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ في شِقاقٍ…»
“Kama wao (Watu wa Kitabu) wataamini kama ninyi mmiamini, basi wamepata uongozi; lakini ikiwa watazingira nyuma basi wao wanajitenga na ukweli…”
(Sura ya Al-Baqarah, ayati 137)

Katika maelezo ya ayati hii, Imam Ja‘far al-Sadiq (AS) alisema:
«بِحَسْبِکُمْ أَنْ تَقُولُوا مَا قُلْنَا وَ تَصْمُتُوا عَمَّا صَمَتْنَا فَإِنَّکُمْ إِذًا قُلْتُمْ مَا نَقُولُ وَ سَلَّمْتُمْ لَنَا فِیمَا سَکَتْنَا عَنْهُ…»
“Kwa ajili yenu, ni kisicho kifupi kwamba mwiseme tu nini tulichosema na kusimama kimya kuhusu nini tulichosimama kimya. Kwa hiyo, ikiwa mwiseme kile tulichosema na mtaekelezwa kwa yale tuliyoyasimamisha kimya, nanyi mtakuwa wanaamini kwa ukweli…”
(Mustadrak al-Wasa’il, juzuu 12, uk. 277; Bihar al-Anwar, juzuu 2, uk. 77)